هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت ادراک سوگیری هوش مصنوعی، انگیزش یادگیری و سلامت روان در میان دانش‌آموزان و تحلیل مفهومی روابط میان این سازه‌ها بود. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی است و داده‌ها با استفاده از پرسشنامه ادراک سوگیری هوش مصنوعی، مقیاس انگیزش تحصیلی (AMS) و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) گردآوری شد. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان یک مقطع تحصیلی مشخص بود و حجم نمونه بر اساس داده‌های موجود بین 56 تا 58 نفر متغیر بود. نتایج آمار توصیفی نشان داد میانگین ادراک سوگیری هوش مصنوعی برابر با 25.81 (انحراف معیار = 6.00) است. در انگیزش یادگیری، میانگین انگیزش درونی 5.071، انگیزش پیشرفت 3.998، انگیزش بیرونی 4.133 و بی‌انگیزگی 3.029 به‌دست آمد. میانگین سلامت روان (GHQ-28) برابر با 10.92 (SD = 6.85) بود و 64.3 درصد از شرکت‌کنندگان در طبقه «مشکوک به اختلال روانی» قرار گرفتند. ضرایب آلفای کرونباخ نشان‌دهنده پایایی مطلوب ابزارها بود (ادراک سوگیری = 0.721؛ انگیزش کل = 0.856؛ سلامت روان = 0.893). یافته‌های پژوهش، هرچند در سطح توصیفی، بر ضرورت توجه به پیامدهای روان‌شناختی ادراک سوگیری در سامانه‌های مبتنی بر هوش مصنوعی و نقش آن در انگیزش یادگیری و سلامت روان دانش‌آموزان تأکید می‌کند.

ادراک سوگیری هوش مصنوعی انگیزش یادگیری سلامت روان دانش‌آموزان GHQ 28 AMS