رهبری تحول‌آفرین دیجیتال در عصر حاضر به عنوان یکی از ارکان اساسی و بنیادین در ارتقای اثربخشی مدیریت مدارس و سازمان‌های آموزشی شناخته می‌شود. با توجه به تغییرات سریع فناوری و نیاز مبرم به انطباق با محیط‌های پیچیده آموزشی، مدیران و رهبران آموزشی نیازمند اتخاذ رویکردهایی هستند که نه‌تنها ساختارهای سنتی را بهبود بخشد، بلکه ظرفیت‌های انسانی و ساختاری را برای نوآوری و یادگیری مستمر مهیا سازد. هدف از این پژوهش، تبیین جایگاه رهبری تحول‌آفرین با رویکرد دیجیتال در بهبود عملکرد و اثربخشی سازمان‌های آموزشی است. این رویکرد به مدیران کمک می‌کند تا با ایجاد چشم‌اندازی مشترک، انگیزش الهام‌بخش، ترغیب ذهنی و ملاحظات فردی، کارکنان و معلمان را به سمت تحقق اهداف عالی آموزشی هدایت کنند. همچنین، یکپارچه‌سازی فناوری‌های نوین با فرآیندهای مدیریت منابع انسانی و آموزش، زمینه‌ساز توسعه پایدار سازمانی، افزایش رضایت شغلی، و بهبود مستمر کیفیت آموزش می‌شود. در این راستا، تغییر در فرهنگ سازمانی و توسعه شایستگی‌های دیجیتال معلمان و کادر اجرایی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. نتیجه‌گیری این مطالعه نشان می‌دهد که استقرار موفقیت‌آمیز رهبری تحول‌آفرین دیجیتال نیازمند زیرساخت‌های مناسب، حمایت همه‌جانبه سیاست‌گذاران آموزشی و توانمندسازی مداوم نیروی انسانی است. در نهایت، مدارسی که از این سبک رهبری بهره می‌برند، توانایی بیشتری در پاسخگویی به نیازهای متغیر دانش‌آموزان و جامعه دارند و می‌توانند به عنوان سازمان‌های یادگیرنده و نوآور در سطح ملی و بین‌المللی رقابت کنند.

رهبری تحول‌آفرین مدیریت دیجیتال اثربخشی آموزشی مدیریت مدارس نوآوری سازمانی.