همایش آروین البرز SEPJR 2 4 2026 05 31 تبیین جایگاه رهبری تحول‌آفرین دیجیتال در ارتقای اثربخشی مدیریت مدارس و سازمان‌های آموزشی تبیین جایگاه رهبری تحول‌آفرین دیجیتال در ارتقای اثربخشی مدیریت مدارس و سازمان‌های آموزشی 807 815 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA جمیله کارشناسی ارشد برنامهریزی درسی دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت حمیده کارشناسی الهیات و معارف اسلامی دانشگاه پیام نور خرامه فاطمه کارشناسی فیزیک هستهای دانشگاه پیام نور فسا شیما کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت 2026 05 31 رهبری تحول‌آفرین دیجیتال در عصر حاضر به عنوان یکی از ارکان اساسی و بنیادین در ارتقای اثربخشی مدیریت مدارس و سازمان‌های آموزشی شناخته می‌شود. با توجه به تغییرات سریع فناوری و نیاز مبرم به انطباق با محیط‌های پیچیده آموزشی، مدیران و رهبران آموزشی نیازمند اتخاذ رویکردهایی هستند که نه‌تنها ساختارهای سنتی را بهبود بخشد، بلکه ظرفیت‌های انسانی و ساختاری را برای نوآوری و یادگیری مستمر مهیا سازد. هدف از این پژوهش، تبیین جایگاه رهبری تحول‌آفرین با رویکرد دیجیتال در بهبود عملکرد و اثربخشی سازمان‌های آموزشی است. این رویکرد به مدیران کمک می‌کند تا با ایجاد چشم‌اندازی مشترک، انگیزش الهام‌بخش، ترغیب ذهنی و ملاحظات فردی، کارکنان و معلمان را به سمت تحقق اهداف عالی آموزشی هدایت کنند. همچنین، یکپارچه‌سازی فناوری‌های نوین با فرآیندهای مدیریت منابع انسانی و آموزش، زمینه‌ساز توسعه پایدار سازمانی، افزایش رضایت شغلی، و بهبود مستمر کیفیت آموزش می‌شود. در این راستا، تغییر در فرهنگ سازمانی و توسعه شایستگی‌های دیجیتال معلمان و کادر اجرایی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. نتیجه‌گیری این مطالعه نشان می‌دهد که استقرار موفقیت‌آمیز رهبری تحول‌آفرین دیجیتال نیازمند زیرساخت‌های مناسب، حمایت همه‌جانبه سیاست‌گذاران آموزشی و توانمندسازی مداوم نیروی انسانی است. در نهایت، مدارسی که از این سبک رهبری بهره می‌برند، توانایی بیشتری در پاسخگویی به نیازهای متغیر دانش‌آموزان و جامعه دارند و می‌توانند به عنوان سازمان‌های یادگیرنده و نوآور در سطح ملی و بین‌المللی رقابت کنند. رهبری تحول‌آفرین دیجیتال در عصر حاضر به عنوان یکی از ارکان اساسی و بنیادین در ارتقای اثربخشی مدیریت مدارس و سازمان‌های آموزشی شناخته می‌شود. با توجه به تغییرات سریع فناوری و نیاز مبرم به انطباق با محیط‌های پیچیده آموزشی، مدیران و رهبران آموزشی نیازمند اتخاذ رویکردهایی هستند که نه‌تنها ساختارهای سنتی را بهبود بخشد، بلکه ظرفیت‌های انسانی و ساختاری را برای نوآوری و یادگیری مستمر مهیا سازد. هدف از این پژوهش، تبیین جایگاه رهبری تحول‌آفرین با رویکرد دیجیتال در بهبود عملکرد و اثربخشی سازمان‌های آموزشی است. این رویکرد به مدیران کمک می‌کند تا با ایجاد چشم‌اندازی مشترک، انگیزش الهام‌بخش، ترغیب ذهنی و ملاحظات فردی، کارکنان و معلمان را به سمت تحقق اهداف عالی آموزشی هدایت کنند. همچنین، یکپارچه‌سازی فناوری‌های نوین با فرآیندهای مدیریت منابع انسانی و آموزش، زمینه‌ساز توسعه پایدار سازمانی، افزایش رضایت شغلی، و بهبود مستمر کیفیت آموزش می‌شود. در این راستا، تغییر در فرهنگ سازمانی و توسعه شایستگی‌های دیجیتال معلمان و کادر اجرایی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. نتیجه‌گیری این مطالعه نشان می‌دهد که استقرار موفقیت‌آمیز رهبری تحول‌آفرین دیجیتال نیازمند زیرساخت‌های مناسب، حمایت همه‌جانبه سیاست‌گذاران آموزشی و توانمندسازی مداوم نیروی انسانی است. در نهایت، مدارسی که از این سبک رهبری بهره می‌برند، توانایی بیشتری در پاسخگویی به نیازهای متغیر دانش‌آموزان و جامعه دارند و می‌توانند به عنوان سازمان‌های یادگیرنده و نوآور در سطح ملی و بین‌المللی رقابت کنند. /downloadfilepdf/11411