چکیده: ادراک ظلم، یکی از تنش‌زاترین تجارب انسانی است که می‌تواند به پیامدهای مخربی همچون افسردگی، پرخاشگری یا کناره‌گیری اجتماعی بینجامد. با این حال، شواهد رو به رشدی نشان می‌دهند که خشم، در صورت تنظیم سازنده، می‌تواند به جای تخریب، موتور تاب‌آوری و کنش‌گری اخلاقی تبدیل شود. پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل مفهومی تاب‌آوری مبتنی بر خشم سازنده در برابر ظلم ادراک‌شده انجام شده است. روش پژوهش کیفی از نوع تحلیل محتوای جهت‌دار بود و ۲۰ نفر از قربانیان تبعیض در محیط کار (۹ زن، ۱۱ مرد) با نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که سه مؤلفه اصلی بازسازی شناختی، خودکارآمدی اخلاقی و حمایت اجتماعی همبسته به عنوان مکانیسم‌های کلیدی در تبدیل خشم حاصل از ظلم ادراک‌شده به تاب‌آوری عمل می‌کنند. همچنین، خشم سازنده با پیامدهایی چون رشد پس از ضربه، قاطعیت جرأت‌ورزانه و مشارکت مدنی همراه بود. نتیجه‌گیری می‌شود که مداخلات مبتنی بر تنظیم هیجان و بازسازی شناختی می‌توانند به افراد در استفاده از خشم به عنوان ابزاری برای مقاومت اخلاقی و حفظ کرامت شخصی کمک کنند.

تاب‌آوری خشم سازنده ظلم ادراک‌شده تنظیم هیجان عدالت سازمانی