<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>همایش آروین البرز</PublisherName>
      <JournalTitle>SEPJR</JournalTitle>
      <Issn></Issn>
      <Volume>2</Volume>
      <Issue>4</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>05</Month>
        <Day>27</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle>عدالت الگوریتمی و هوش مصنوعی در نظام عدالت کیفری</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>عدالت الگوریتمی و هوش مصنوعی در نظام عدالت کیفری</VernacularTitle>
    <FirstPage>642</FirstPage>
    <LastPage>646</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>باقر</FirstName>
                <Affiliation>کارشناسی ارشد جزا و جرمشناسی</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2026</Year>
        <Month>05</Month>
        <Day>27</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract>این مقاله با تمرکز بر عدالت الگوریتمی و حکمرانی هوش مصنوعی در نظام عدالت کیفری، به بررسی چالش‌ها و فرصت‌های ناشی از به‌کارگیری سامانه‌های هوش مصنوعی در تصمیم‌های کیفری می‌پردازد. هدف پژوهش، تحلیل آسیب‌پذیری‌های حقوقی و فناورانه‌ای نظیر تبعیض الگوریتمی، نبود شفافیت و قابلیت توضیح، تهدید حریم خصوصی و خلأ مسئولیت‌پذیری است. روش تحقیق، تحلیل اسنادی و تطبیقی با مطالعه‌ی گزارش‌ها و اسناد ملی و بین‌المللی است. یافته‌ها نشان می‌دهد که تحقق عدالت الگوریتمی مستلزم چارچوب حکمرانی جامع شامل داده‌های باکیفیت، نظارت انسانی معنادار، حسابرسی منظم و حق اعتراض است. نتیجه‌گیری مقاله آن است که بدون تنظیم‌گری هدفمند، تبیین مسئولیت‌پذیری نهادها و انطباق با مبانی حقوقی و فقهی، اتکای کیفری به سامانه‌های هوشمند می‌تواند به نقض حقوق بنیادین و تضعیف عدالت منجر شود.</Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">این مقاله با تمرکز بر عدالت الگوریتمی و حکمرانی هوش مصنوعی در نظام عدالت کیفری، به بررسی چالش‌ها و فرصت‌های ناشی از به‌کارگیری سامانه‌های هوش مصنوعی در تصمیم‌های کیفری می‌پردازد. هدف پژوهش، تحلیل آسیب‌پذیری‌های حقوقی و فناورانه‌ای نظیر تبعیض الگوریتمی، نبود شفافیت و قابلیت توضیح، تهدید حریم خصوصی و خلأ مسئولیت‌پذیری است. روش تحقیق، تحلیل اسنادی و تطبیقی با مطالعه‌ی گزارش‌ها و اسناد ملی و بین‌المللی است. یافته‌ها نشان می‌دهد که تحقق عدالت الگوریتمی مستلزم چارچوب حکمرانی جامع شامل داده‌های باکیفیت، نظارت انسانی معنادار، حسابرسی منظم و حق اعتراض است. نتیجه‌گیری مقاله آن است که بدون تنظیم‌گری هدفمند، تبیین مسئولیت‌پذیری نهادها و انطباق با مبانی حقوقی و فقهی، اتکای کیفری به سامانه‌های هوشمند می‌تواند به نقض حقوق بنیادین و تضعیف عدالت منجر شود.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">عدالت الگوریتمی، حکمرانی هوش مصنوعی، نظام عدالت کیفری، تبعیض الگوریتمی، حسابرسی</Param>
      </Object>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/11694</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
