همایش آروین البرز SEPJR 2 4 2026 05 27 The mediating role of self-efficacy in relation to intelligence beliefs, cognitive functions and academic procrastination in high school students in Yazd نقش میانجی خودکارآمدی در رابطه باورهای هوشی، کارکردهای شناختی و اهمالکاری تحصیلی در دانش‌آموزان متوسطه دوره دوم شهر یزد 563 572 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA نگار کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی ، واحد نایین ، دانشگاه آزاد اسلامی ، نایین ، ایران ناصر استادیار ،گروه روانشناسی بالینی ، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر ، ایران عاطفه دانشجوی دکترا روان شناسی، روانشناسی ، واحد بوشهر ، دانشگاه آزاد اسلامی ، بوشهر ، ایران 2026 05 20 The aim of this study was to investigate the relationship between intelligence beliefs, cognitive functions and academic procrastination with the mediating role of self-efficacy of high school students in Yazd. The research method was correlational. The sample consisted of 282 students who were selected using multi-stage cluster random sampling method. Research participants completed the Solomon and Rothblum Academic Procrastination Scale(1984) Jenks and Morgan Academic Self-Efficacy Questionnaire(1999), Abdolfattah and Yates IQ Beliefs Questionnaire(2006 and Nejati Cognitive Abilities Questionnaire (2013). Data were analyzed by Pearson correlation coefficient, multivariate regression and path analysis using SPSS22 and AMOS software. The results showed that self-efficacy plays a mediating role in relation to intelligence beliefs, cognitive functions and academic procrastination (P <0.01). Indirect paths of innate and incremental intelligence beliefs to self-efficacy and academic procrastination and indirect paths of components of cognitive functions to self-efficacy and academic procrastination are significant at the level of P <0.05. Also, innate intelligence beliefs have a negative relationship with cognitive functions (r = -0.42) and self-efficacy (r = -0.54) and a significant positive relationship with procrastination (r = 0.57) at the level of P <0.01. Incremental intelligence beliefs have a negative relationship with academic procrastination (r = -0.53) and a positive relationship with cognitive functions (r = 0.46) and self-efficacy (r = 0.64). The results of regression analysis showed the ability of intelligence beliefs (intrinsic and incremental) and cognitive functions in predicting procrastination and academic self-efficacy. The results also showed that self-efficacy can predict academic procrastination negatively and significantly (P <0.01). هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین باورهای هوشی، کارکردهای شناختی و اهمالکاری تحصیلی با نقش میانجی خودکارآمدی در دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر یزد بود. روش پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر یزد بود که 282 نفر از آنان با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (1984)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان (1999)، پرسشنامه نظریه ضمنی هوش دوک و ییتس (2006) و پرسشنامه کارکردهای شناختی نجاتی (1392) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیره و تحلیل مسیر با نرم‌افزارهای SPSS22 و AMOS تحلیل شدند. نتایج نشان داد خودکارآمدی در رابطه باورهای هوشی و کارکردهای شناختی با اهمالکاری تحصیلی نقش میانجی دارد و این روابط در سطح معناداری مناسب تأیید شدند. همچنین باورهای هوشی ذاتی با کارکردهای شناختی و خودکارآمدی رابطه منفی و با اهمالکاری تحصیلی رابطه مثبت داشت، در حالی که باورهای هوشی افزایشی با کارکردهای شناختی و خودکارآمدی رابطه مثبت و با اهمالکاری تحصیلی رابطه منفی نشان داد. یافته‌ها بر اهمیت تقویت باورهای هوشی افزایشی و خودکارآمدی تحصیلی در کاهش اهمالکاری تأکید دارند. /downloadfilepdf/1125190