امروزه با ظهور فناوری‌های نوین، هوش مصنوعی به یکی از ارکان اصلی تحول در نظام‌های آموزشی تبدیل شده است که می‌تواند تأثیرات عمیقی بر فرآیندهای شناختی دانش‌آموزان داشته باشد. این پژوهش مروری با هدف واکاوی نقش هوش مصنوعی در تقویت دو مؤلفه حیاتی یادگیری، یعنی خلاقیت و تفکر انتقادی، تدوین شده است. در این راستا، با بررسی پیشینه پژوهش‌های داخلی و خارجی، شواهد نشان می‌دهد که تعامل با ابزارهای هوش مصنوعی می‌تواند بستری برای حل مسائل پیچیده، شبیه‌سازی‌های آموزشی و ارتقای مهارت‌های تحلیلی فراهم آورد. روش این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر گردآوری و تحلیل ادبیات موجود در حوزه فناوری آموزشی است. نتایج اولیه بیانگر آن است که اگر هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار تسهیل‌گر و نه جایگزین در کلاس درس استفاده شود، می‌تواند به طور معناداری کنجکاوی معرفت‌شناختی و توانایی‌های ابداعی کودکان را در سطوح مختلف تحصیلی افزایش دهد. این مقاله ضمن تبیین مبانی نظری، چالش‌های موجود و راهکارهای عملیاتی برای ادغام موفق هوش مصنوعی در برنامه‌های درسی را پیشنهاد می‌دهد. یافته‌ها تأکید دارند که آموزش سواد هوش مصنوعی به معلمان و دانش‌آموزان، پیش‌شرط تحقق این اهداف تربیتی است. در نهایت، با توجه به تحولات سریع این حوزه، پیشنهاد می‌شود سیاست‌گذاران آموزشی، زیرساخت‌های لازم برای بهره‌برداری اخلاقی و هدفمند از این فناوری را بازنگری کنند.

هوش مصنوعی خلاقیت تفکر انتقادی یادگیری دانش‌آموزان آموزش نوین.